چهارشنبه 1 خرداد 1398

نجات غریق
نجات غریق
  • 01 فروردین
  • 0 نظر

متأسفانه در دریا و استخر امکان غرق شدن وجود دارد. یکی از سه عامل زیر می تواند سبب آن شود:

عامل فیزیکی: دور شدن از ساحل، خواه به اراده ی شناگر و خواه به علت وجود امواج از ساحل به طرف دریا، واژگون شدن قایق، برخورد با جانوران دریایی یا کشتی… می تواند سبب غرق شدن گردد.
عامل فیزیولوژیکی: پر شدن آب در حنجره، به علت عدم آشنایی به شنا، خستگی، به وجود آمدن عدم تعادل ناگهانی در سلامت بدن و… می تواند شناگر را غرق کند.
عامل روانی: ممکن است ترس بیجا، و یا با بجا، و اختلالات ذهنی باعث شود که شناگر نتواند حرکات خود را کنترل کند و غرق شود.
پس به محض اینکه شما احساس کوچکترین خطری کردید، فریاد بزنید کمک بطلبید، و از این بابت هیچ خجالت نکشیدف ولو شناگر قابلی باشید، اما همیشه این احتمال نیز وجود دارد،^ که شناگران دیگری نیز در موقعیت بدی شما را به یاری بطلبند، و یا افرادی که از شنا بی اطلاعند به آب بیفتند، وظیفه ی انسانی حکم می کند که به کمک آنها بشتابید. در این صورت اگر شما اطلاعات کافی هم از شنا داشته باشید، بدون آشنایی به فوت وفن ((نجات غریق)) نه تنها نمی توانید مفید واقع شوید، شاید خودتان را هم به مخاطره بیندازید. و به این دلیل است که ما لازم می دانیم، تا شما یاد بگیرید که چگونه باید در حساس ترین موارد خود را سریعاً به غریق نزدیک سازید، و چگونه ان را با خود بکشید، و چه کمکهای اولیه ای قبل از رسیدن پزشک به او مبذول دارید.

ساده ترین کمک

اگر در یک استخر و یا آب محدود دیگر مشاهده کردید که یک نفر در وضعیت بدی قرار دارد، و از شما کمک می طلبد.

فوراً به او پاسخ داده، و قبل از هر کاری به او قوت قلب و امید بدهید، و آمادگی خود را برای هر گونه یاری اعلام دارید. و بعد، اگر فاصله اش با شما کم است، دست خود را جلو برید و از او بگیرید.

و اگر فاصله نسبتاً زیاد باشد، از هر وسیله ای که در دسترس دارید استفاده کنید، از قبیل یک تیر چوبی، لوله و میله ی آهنی و حتی کمربند خود و… یک سر این وسایل را در اختیار او قرار دهید، و از انتهای دیگر به سرعت بکشید و او را از مهلکه نجات دهید.

اگر کسی را روی آب بی حرکت دیدیدف هرگز نباید فکر کنید که شاید ساعتها پیش مرده است و شما فقط باید او را بیرون بکشید، بلکه با سرعت هر چه تمامتر به سویش بشتابید، و بیرونش بیاورید، چخ بسا که این کار، به اضافه ی کمهای نخستین شما، و معالجات بعدی پزشک به او زندگی دوباره خواهد بخشید.

غریق گم شده است

در مورد غریقی که احتمالاً زیر آب رفته است، همه وطیفه دارند به جستوجش بشتابید. اگر غریق در استخر فرو رفته، به علت محدود بودن منطقه ی کاوش مطلب ساده است. با وجود این هر کسی باید با سرعت تمام بدنبال غریق برود.

پس فوراً بازوها را در امتداد بدن، رو به بالا نگه دارید، سر را بین بازوها پنهان کنید، و پس از چند تنفس عمیق پی در پی، با سر به آب بپرید و در استخر به جستجو بپردازید، در صورت لزوم چند بار به سطح آب بیایید، و نفس تازه کنیدف و مجدداً پایین بروید و کاویدن را از سر بگیرید.

فراموش نکنید که در نجات غریق هر کاری را باید به سرعت تمام انجام دهید، در اینجا هر دقیقه و هر ثانیه حائز اهمیت است. اما هرگز نباید دست و پای خود را گم کنید، و شتابزدگی به خرج دهید.

در دریا

در دریا نیز گاهی قسمتی از کناره، که غریق گم شده است، به طور طبیعی و یا به وسیله ی کشتی که لنگر انداخته، محدود می شود.

در این گونه مناطق به سهولت می توان به جستجوی غریق پرداخت.

اما قبلاً باید تمرین کافی داشته باشید، که زیر آب چشمهای خود را باز کرده، و اطراف خود را مانند خارج از آب تماشا کنید، ولی بارها اتفاق افتاده است که غرق شدن یک تفر، افرادی دیگری را که به فنون نجات غریق آشنایی ندارند، به کام مرگ کشانده است. روی این اصل، یادآوری می کنیم که:

هنگام وقوع حادثه، اگر شما لباس به تن دارید، فرصتی برای در آوردن همه ی آنها را از تن خارج کنید: کت، شلوار، کفش. وجود پیراهن بین بدن شما و آب، در لحظات اولیه عایق کوچکی به حساب می آید، و در فصول سرد شما لااقل چند ثانیه از سرما محافظت می کند. اما در صورتی که شما شناگر خوبی نیستید، ناچاراً باید تمام لباسها را، غیر از شورت، در بیاورید والا غریق و خود را به کشتن می دهید. زیرا لباسها علاوه بر اینکه مانع آزادی حرکت شما می شوند، به شدت شنگین شده، غیر قابل تحمل می گردند.
اگر شما کمتر به شنا آشنا هستید، برای نجات غریق، روی پاها به آب بپرید. در صورتی که از عمق آب بی اطلاعید، بازوها را باز کنید، تا از سرعت شما درآب کاسته شود، ولی در صورت اطلاع از میزان عمق آب، بازوها را در امتداد بدن نگه دارید تا به سرعت پایین روید. پس از رسیدن به غریق هرگز به فکر برگشت به سطح آب، و تنفس مجدد. نباشید. بلکه فوراً از غریق بگیرید و با خود بالا بکشید. این عجله ی شما برای تنفس، باعث نجات او هم خواهد شد.

گرفتن غریق، و بیرون کشیدن آن

همیشه پشت غریق قرار بگیرید، و از زیر بغلهای او بگیرید. زانوهایتان را خم کنید، و رانها را مایل نگه دارید. پاها را مجکم به زمین بزنید. عکس العمل آن سبب خواهد شد که شما و غریق بالا بیابید.
اما شما هرگز به انجام این کار موفق نمی شوید، مگر اینکه تمرین کافی قبلی در این زمینه داشته باشید. متخصصان فن توصیه می کنند، که برای توفیق به نجات اجرای تمرینهای زیر ضروری است:

به موازات تمرینهای مختلف، هر روز چند دقیقه به شنای پشت بپردازید. برای این کار هرگز از بازوها کمک نگیرید، بلکه دستها را خارج از آب نگه دارید، و با حرکات پاها شنا کنید.
در آب به پشت داراز بکشید، و در حالیکه یک دستتان بیرون است، فقط به کمک یک دست به شنای سریع بپردازید. سعی کنید حتی الامکان ضمن حرکت، آب کمتری به اطراف بپاشید. این امر هم شما و هم غریق شما را ناراحت می کند، و همچنین از سرعت عمل می کاهد.
برای یادگیری بهتر فن نجات غریق، هر روز از یک دوستتان که شنا بلد است، خواهش می کنید که رل غریق را بازی کرده، و به شما امکان دهد که عملاً اشکالات کار را هنگام وقوع حادثه، بررسی کنید.
در برخی از کلوبها و کلاسهای آموزش شنا ((مانکن)) هایی، به قد و وزن انسان واقعی، به حد کافی در اختیار شناگران است، و هر روز مرتباً یا آنها تمرین می کنند.

بهترین روش برای نجات غریق، این است که یک دست خود را از زیر بغل او عبور دهید، و او را جلوی سینه خود نگه دارید، و با دست دیگر شنا کنید، به این ترتیب که با دست آزاد خود آب را مانند یک پاروی قایق به طرف پاهایتان بزنید. ودر ضمن از حرکات پاها نیز برای این کار کمک بگیرید.
با وجود همه اینها، حمل غریق کار ساده ای نیست، برای جلوگیی از خستگی بیشتر، از انجام کوچکترین حرکت اضافی خودداری کنید، قیافه ی آرام به خود بگیرید. با ریتم منظم نفس بکشید، و ازتنفس ممتد تا می توانید جلوگیری نمایید. حتی الامکان هواب بیشتری در ششها محبوس کنید، تا حجم قفسه ی سینه بیشتر شده، و جرم حجمی شما کمتر گردد، و بهتر شناور شوید. هر قدر می توانید مرتباً به غریق دلداری دهید. موضوع را سهل وانمود کنید و خود را قوی و ورزیده، و قادر برای نجات وی نشان دهید.

چنگ زدن غریق

کسی که در آب موقعیت بدی دارد، و از مردم کمک مطلبد، اگر خود اطلاعاتی از شنا و مخصوصاً نجات غریق داشته باشید، نجات دادن او کاری سهل است، زیرا می داند چگونه با ناجی خود رفتار کند، که هر دو از مهلکه جان سالم به در برند. مسلماً او آرامش خود را حفظ می کند، و یک دست خود را به ناجی غریق می سپارد، و در فاصله ی نسبتاً کمی از او قرار می گیرد تا جلوی حرکات او را نگیرید. ولی غالباً غریق به شنا نا آشناست، و از طرف دیگر ترس زیاد باعث می شود که دست به حرکات غیر عادی بزند، در نتیجه شما را در مخمصه قرار دهد. از مهمترین کارهای بیجا و غیر ارادی یک غریق چنگ زدن به ناجی است. ما در زیر به طور خلاصه توضیح می دهیم که در این مواقع چه باید بکنید.

اگر غریق از دست یا بازوهای شما بگیرد و مانع حرکت انها گردد، برای جلوگیری از بروز هر حادثه ی، با بی رحمی تمام دستهایتان را بچرخانید، و ضمن آنکه غریق را تقریباً هل می دهید، خود را آزاد سازید.
اگر غریق دستهای خود را روی شانه های شما گذاشته است دو بازوی خود را بین دو بازوی او وارد کنید، و با خشونت تمام بازوهای او را کنار بزنید. اگر دیدید که باز هم خودش را به شما می چسباند، با پاهای خود به رانهای او ضربه بزنید و از خود دور کنید. چاره ای جز این ندارید!
اگر غریق بازوهای خود رات دور بدن شما حلقه زده، ولی دستهای شما آزاد است، به زیر چانه ی او فشار وارد کنید. و یا از تهیگاه او بگیرید و از خود دور کنید. چون هر کدام از این دو عمل برای غریق رنج آور است، مسلماً او شما رها خواهد کرد.

در صورتی که غریق سر شما را گرفته است، دو دست خود را روی سینه او قرار دهید، و به شدت از خود دور سازید، برای اینکه دریا شما را به کام خود نکشدف ناچارید هر گونه مراعات ادب و احترام را کنار بگذارید.

وقتی به هر ترتیب شما خودا را از چنگ غریق آزاد کردید، بلافاصله از پشت، و زیر بغل او طوری بگیرید، که غریق کاملاً احساس امنیت کند، و ناچار نشود مجدداً به شما چنگ بزند.

وقتی با غریق خود به کنار ساحل رسیدیدف هرگز نباید ابتدا او را به خارج بیندازید. زیرا عملاً این کار خیلی مشکل است، و چه بسا که موجب مرگ هر دو نفرل می شوید، و بعد او را نیز بیرون بکشید.

کمکهای نخستین

در مورد مواظبتهای اولیه قبل از رسیدن پزشک، بر حسب عارضه های مختلف یک غریق، مطالب آن قدر زیادند که بایستی کتاب مستقلی نوشته شود. خوشبختانه این عوارض نادرند، و به افرادی که کار آنها انحصاراً نجات غریق است، به طور اختصاصی تعلیم داده می شود. ما در اینجا فقط چند مطلب کلی درباره ی کمکهای نخستین، و همچنین تنفسی مصنوعی، یاد آور می شویم، که دانستن آنها برای همگان ضروری است. شاید همین اطلاعات کوچک، روزی جان انسانی را از مرگ نجات دهد:

اگر شما ملاحظه کردید، که رنگ غریق کبود شده، و کف تقریباً قرمز از دهانش خارج شده است، او را مطابق شکل، به پشت بخوابانید، و زیر سر او یک بالش، و یا هر شئی دیگری قرار دهید تا بلندتر از سایر قسمتهای بدنش قرار بگیرید. اگر برای اینکار هیچ چیزی در دسترس نبود، حستماً سر او را با دست نگه دارید.
اگر متوجه شدید، که طپش قلب مریض کند شده، و حالت قبلی پاهای او را روی جسمی قرار دهید، یا با دست بگیرید، و بالاتر از سایر قسمتهای بدن نگه دارید.
در هر دو حالت فوق، اگر هوا سرد است، حتی الامکان او را روی تشک یا پتو، کت و نظایر آن بخوابانید، تا بدن او مستقیماً با زمین تماس پیدا نکند، و حرارت بدن او به زمین منتقل نشود، رویش را حتماً بپوشانید، و از بروز سرماخوردگی احتمالی جلوگیری کنید. دگمه های لباسهای او را باز کنید، تا در مقابل حرکت خون او، حتی کوچکترین مانعی در بین نباشد.
اگر احساس می کنید که به ششهای مریض آب رفته است، مطابق شکل، از تهیگاه او بگیریدف به طوری که پاها و سر مریض روی زمین قرار گرفته، و بدنش تقریباً تشکیل نیمدایره دهد، سرش را رو به یک طرف نگه دارید. دهانش را روی زمین بخوابانید. و این کار را چند با انجام دهید، تا از ششهای او خارج شود.
در صورتی که ملاحظه می کنید، غریق نفس می کشد، و یا به زحمت به اینکار موفق می شود، به او تنفس مصنوعی بدهید.
روشهای مختلفی برای این کار وجود داردف که ما دو طریقه را مطرح می کنیم:

دهان به دهان

غریق را به پشت بخوابانید. کنار او زانو بزنید، دهانش را باز کنید. با انگشتان خود هر چیزی را که در دهان او فورریخته و مانع تنفس او می گردد، خارج سازید. ازقبیل: آلگها، دندانی که جابجا شده است، گل، لخته خون و غیره…
اکنون گردن و شانه ی مریض را کمی بالا بکشید، به طوری که چانه ی او رو به بالا بودهف و با دهان تقریباً روی یک خط افقی قرار گیرد.
در این وضعیت آرواره ای پایین او را پایین بکشید، تا دهان او کاملاً باز بماند.
حالا مرتباً نفس عمیق بکشید، و در دهان غریق بدمید. به این ترتیب که گونه ی خود را روی سوراخهای بینی غریق قرار دهید، و آنها را بپوشانید، و محکم در دهان غریق فوت کنید. عیناً مانند اینکه شما بادکنکی را باد می کنید، و سعی می کنید، و سعی دارید حتماً هوای داخل دهن شما فقط به داخل آن وارد شود. اگر شما نتوانید به گونه ی خود سوراخهای غریق را مسدود سازید، با یک دستتان آنها را بگیرید، و با دست دیگر غریق را در وضعیت فوق نگه دارید.
اگر شما به طور صحیح در دهان غریق بدمید، ملاحظه خواهید کرد، که سینه ی مریض بالا می آید. او را ملاحظه خواهید کرد، که سینه ی مریض بالا می آید. او را ملاحظه ای به حالخمود رها کنید، تا مانند دم و بازدم واقعی قفسه ی سینه به وضع اول برگردد. و مجدداً این کار را از سر بگیرید. بایستی هر بار آن قدر در دهان او بدمید، تا مقاومتی در مقابل هوای دمیده شده، در غریق حس شود. این عمل را تا ۲۰ مرتبه در دقیقه تکرار کنید. اگر در شکم غریق هوا وارد شده است، با فشار ملایمی که روی شکم وارد می کنید، آن را خارج سازید.
اگر غریق بچه است، می توانید مطابق شکل، ان را به آهستگی برگردانید، و کمی آهسته با دست پشت او بزنید. ولی یادآوری می کنیم، که این کارها باید به طور خیلی سریع انجام یابد، تا وقت عملهای بعدی را نگیرد.

سفارش می کنیم، که میزان دمیدن شما متناسب با سن غریق، باید متفاوت باشد. در مورد بچه ها، با ملایمت تما اقدام به دادن تنفس مصنوعی کنید.

و بالاخره تنفس مصنوعی را تا آنجا ادامه دهید که غریق جانی بگیرید و شروع به تنفس عادی نماید.

نظرات

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز با * علامت گذاری شده اند.